วันเสาร์ที่ 29 มีนาคม 2551

ชาวกองบริการการบริหาร ม.เทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี จัดสัมนากองประจำปี 2551
ปีนี้ไปพักที่ บ้านอ้อมกอดขุนเขา อ.สวนผึ้ง จ.ราชบุรี เป็นเวลา 2 วัน 1 คืน
...
ล้อหมุนตอน 06.30 น. ที่ออกกันแต่เช้า เพราะที่แรกที่จะไปแวะก็คือ "ตลาดน้ำดำเนินสะดวก"
สำหรับคนอื่นไม่รู้นะว่าเค้าสนุกหรือเปล่า .. แต่สำหรับอ๊อบ เฉย ๆ อ่ะ
เห็นแต่ร้านขายของที่ระลึก รู้สึกได้เลยว่าเน้นรับนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศซะส่วนใหญ่
ดูแล้วรู้สึกว่ามันขาดความเป็นธรรมชาติของชาวบ้านยังไงไม่รู้ ดูเป็นการตลาดไปหมดเลย
มองโลกแง่จริงจังไปรึป่าววะเรา 555
ก๋วยเตี๋ยวก็แพง ชามกะจึ๋งนึง 20 บาท มีพี่คนนึงบอกกิน 3 คำก็หมดและ ก๊ากกกกก
...สรุปว่า ที่นี่ "ไม่ใจ" เลย...

ออกจากตลาดน้ำ เราก็มุ่งหน้าไป "อุทยานหุ่นขี้ผึ้งสยาม" เป็นรอบที่ 2 แล้วสำหรับอ๊อบ
ไปคราวนี้ อ๊อบก็ไปเดินขำ ๆ ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรแล้ว เพราะเคยดูไปหมดแล้ว
แต่ก็ยังไม่วายถ่ายรูปกลับมาบ้าง 555
ก็ปล่อยให้คณะเค้าเดินกันไป เราก็เดินรั้งท้าย ๆ ไป คอยเก็บรูปตามประสาคนบ้าถ่ายรูป
ความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็มีอยู่เท่านี้ ... ไม่เป็นไรหรอกเนอะ

ออกจากอุทยานฯ เราก็ไปต่อที่"พิพิธภัณฑ์ภโวทัย" แล้วก็ไปทานข้าวกลางวันกันที่นั่น
ที่นี่ก็ดูเหมือนจะร่มรื่น มีต้นไม้เยอะหน่อย แต่ก็ยังสู้แดดไม่ไหวอยู่ดี
นอกจากพิพิธภัณฑ์แล้ว ที่นี่ก็ยังมีที่พักริมธารน้ำด้วยนะ
แต่ถ้าคาดหวังว่าจะได้เจอกับอะไรตื่นตา ตื่นใจ สนุก หรือมีอะไรให้ดูเพลิดเพลินละก็
อย่าหวังจะดีกว่า เพราะพิพิธภัณฑ์ของที่นี่มีเพียงของใช้โบราณที่หาดูได้ตามวัดเก่าแก่
หรือพิพิธภัณฑ์ทั่ว ๆ ไป แถมที่นี่ยังห้ามถ่ายรูปอีกตะหาก
...สรุปว่า ที่นี่ ก็ "ไม่ใจ" อีกเช่นกัน...

ไม่ใจมา 2 ที่แล้ว คราวนี้ล่ะ "ใจ" แน่ ๆ
ออกจากพิพิธภัณฑ์ เราก็มุ่งหน้าเข้าที่พักทันที เพราะวันนี้ทั้งวันมันช่างร้อนเหลือเกิ๊นนนน
มันจะร้อนอะไรกันนักกันหนาก็ไม่รู้ 555 อยากจะบ้า
... แต่ ...
โอ้ววว ว้าว เห็นหน้า Resort มาแต่ไกล
โอ้วววว พระเจ้าจอร์จ มันยอดมากจริง ๆ เลย
สวย น่าพัก เหมือนรูปในเวบที่เคยดูมาเลยจริง ๆ 555 ปานนั้น
ที่พักที่นี่ตกแต่งไว้อย่างน่ารักตั้งแต่บริเวณหน้ารีสอร์ท
มีมุมกิ๊บกิ้ว ให้ถ่ายรูปหลายมุมมาก ๆ
...

บ้านที่อ๊อบพัก ชื่อ "บ้านชมชบา" สวย กิ๊บเก๋ กิ๊บกิ้ว เป็นที่สุด
มิเสียแรงที่ตั้งใจเลือกพักบ้านนี้ 555
อ้อ ที่พักที่นี่มี 2 แบบ แบบแรก บ้านเป็นหลัง มี 2 ห้องนอน ห้องน้ำในตัว
อ๊ะ อ๊ะ ที่สำคัญ ห้องน้ำเชื่อมต่อกับห้องนอนโดยตรง ไม่มีประตู มีแค่ม่านกั้นไว้เท่าน้านนน
สยิวกิ้วตายชัก 555 จะกล้าอาบน้ำ จะกล้าทำธุระส่วนตัวมั้ยนี่ 555
แถมอ่างอาบน้ำก็เป็นแบบเปิดโล่ง ไม่มีหลังคาด้วยนะ จึ๊กกะดึ๋ยจริง ๆ
อยากบอกว่า เหมาะกับการฮันนีมูนของคู่รักมากกว่าไปกับครอบครัวหรือเพื่อน เพราะบรรยากาศมันให้เหลือเกิ๊นนนน

บนหัวเตียงมีภาพวาดฝาผนังรูปดอกชบาด้วยนะ สวยทั้ง 2 ห้องเลย
แต่ละห้องก็จะมีระเบียง ที่มีเก้าอี้ให้นั่งชมวิวเป็นของตัวเองทั้งคู่
นอกจากนี้ทุกบ้าน ยังมีห้องนั่งเล่นส่วนกลางอยู่ระหว่างห้องทั้ง 2
มีการตกแต่งไว้อย่างสวยงาม น่ารัก น่านั่งเป็นที่สุด แถมยังมีแอร์ตรงส่วนนี้อีกตะหาก

ที่พักอีกแบบเป็นห้องเดี่ยว เหมือนรีสอร์ททั่วไป แต่เค้าก็ตกแต่งน่ารัก เก๋กู้ด นะ
แล้วทุกบ้าน ทุกห้องก็จะมีดาดฟ้า และเก้าอี้ให้ขึ้นไปนั่ง chill chill เหมือนกันหมด
บางบ้านมีหลังคามุงจากกันแดด แต่บางบ้านก็ไม่มี เช่น บ้านที่อ๊อบพัก เป็นต้น
ถ้าใครไปที่นี่แล้วพักอยู่ทั้งวันละก็ ขอบอกว่าคุ้มมาก ๆ
แต่ถ้าไปพัก แล้วไปเที่ยวที่อื่น กลับมาอยู่ที่นี่แค่ตอนนอนเท่านั้น ก็คงไม่คุ้มเท่าไหร่
เพราะค่าที่พักค่อนข้างแพง (เพราะมันสวย) 555
...

วันอาทิตย์ที่ 30 มีนาคม 2551

ตื่นเช้ามาเราก็ไปทานบุฟเฟ่ท์ที่รีสอร์ทจัดไว้ให้
อาหารการกินอุดมสมบูรณ์ มีให้เลือกพอสมควร
พอกินอิ่ม เราก็ไปเตรียมตัวเดินทางไป "ศึกษาเส้นทางธรรมชาติ"
ที่โครงการตามพระราชดำริของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี
อยู่ติดกับ "ธารน้ำร้อนบ่อคลึง" นั่นเอง

ก่อนเริ่มต้นเดินป่า ซึ่งมีให้เลือก 2 เส้นทาง
ทางแรกใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง
ทางที่สองใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมง
ซึ่งแน่นอน หนุ่ม ๆ สาว ๆ อย่างเรา...เลือกเส้นทางแรก 555

ก่อนเริ่มเดินป่า เจ้าหน้าที่พาเราเข้าชมพิพิธภัณฑ์ผสมนิทรรศการขนาดเล็กภายในโครงการ
ก็ได้ความรู้เพิ่มขึ้นเกี่ยวกับเรื่องต้นไม้และนก และอื่น ๆ
นอกจากเจ้าหน้าที่แล้ว ก็ยังมีผู้ช่วยเจ้าหน้าที่ซึ่งเป็นเด็กชาวบ้านแถวนั้น
ถูกจับมาใส่ชุดเด็กดอย (รึป่าวหว่า) มาช่วยบรรยายในแต่ละจุดด้วย ก็น่ารักดี

ออกจากนิทรรศการ เราก็เริ่มเดินป่า
อืมมม เห็นสะพานข้ามคลอง เห็นสะพานลิงข้ามช่องธารน้ำตกอยู่รำไร
ก็ทำให้เราตื่นเต้นขึ้นมาทันที 555 อ๊อบอยากข้าม ๆ ๆ ชอบมากเรยยยย อ่ะ
ถูกอกถูกใจอยู่ได้ไม่นาน เดินไปเดินมาชักเหนื่อยวุ้ย
จากชักเหนื่อย ก็เริ่มจะเป็น เหนื่อย .. เหนื๊อย .. เหนื่อย
ชั้นจะไปไหวมั้ยเนี่ย ทำไมมันไกลจังว้า ไอ้ต้นทางน้ำพุร้อนของธารน้ำร้อนบ่อคลึงเนี่ย
เห็นพี่เจ้าหน้าที่บอกว่าเอามือแตะได้ แต่ห้ามแช่เท้า
เพราะต้นน้ำนี้ ชาวบ้านใช้ดื่มนะจ๊ะ
ปรากฎว่าเดินไปเดินมา เราก็เดินทะลุไปถึงธารน้ำร้อนบ่อคลึง 555

ก็เหนื่อยกันไป เฮ้อ

ออกจากธารน้ำร้อน เรารีบเดินกลับไปที่จุดเริ่มต้นเส้นทางฯ ที่อยู่ติดกัน
แวะซื้อน้ำดื่ม + ผลิตภัณฑ์ฝีมือชาวบ้านนิดหน่อย
อ๊อบได้แชมพู "กระเม็ง" มาล่ะ บอกว่าใช้แล้วรักษาอาการคันศรีษะ ผมดกดำด้วย
ลองดู ลองดู เผื่อจะดี อ้อ เค้ามีขายที่ศูนย์ภูฟ้าด้วยนะจ๊ะ ใครอยากลองไปหาซื้อได้
...

แล้วเราก็เดินทางกลับที่พัก เพื่อทานข้าวกลางวันและเตรียมตัวกลับกรุงเทพฯ
เสียดายชะมัด ที่มีเวลาอยู่ที่รีสอร์ทน้อยกว่าที่ควรจะเป็น
ยังซึมซับบรรยากาศที่นี่ไม่หนำใจเลยอ่ะ
...
รู้แล้ว เดี๋ยววันหลังแอบไปเองอีกรอบดีกว่า 555
ไปมั้ยจ๊ะเพื่อนพ้องน้องพี่ อิอิ

ปล. ขอบคุณที่ทนอ่านจนจบ ความอดทนสูงกันจริง ๆ เลยน๊า 555
ขอบคุณค่ะ (^3^)